Ik ben aan het opruimen in mijn werkkamer. Ik verschuif het kastje dat al meerdere jaren niet van zijn plaats is geweest. Dikke wolken stof komen tevoorschijn uit hun schuilplaats nu ze vrijgelaten worden. Ik schiet in de lach. Hoeveel tijd heb ik niet achter dat kastje gekeken zonder te beseffen wat daar allemaal lag te wachten?
Dit soort plekken komen soms ook in de hoofden van mensen voor. Het voelt comfortabel en het hoeft ook niet van zijn plaats totdat er een keer iets gebeurt waardoor alle stof vrijkomt.
Ik zie het regelmatig in mijn trainingen. Een medewerker die al jaren op dezelfde manier werkt. Een team dat vasthoudt aan een werkwijze die eigenlijk niet meer past. Een leidinggevende die blijft sturen zoals ze dat altijd heeft gedaan. Het werkt, het is vertrouwd, en dus waarom zou je het veranderen?
Tot er iets gebeurt. Een reorganisatie. Een nieuwe collega die kritische vragen stelt. Een crisis die vraagt om een andere aanpak. En ineens komt al dat stof naar boven. Al die aannames die je nooit hebt onderzocht. Al die patronen die je nooit hebt bevraagd. Al die overtuigingen waar je nooit bij hebt stilgestaan.
En dan wordt het oncomfortabel. Want dat stof, daar kun je niet omheen. Het ligt er ineens, midden in je werkkamer, en je moet er iets mee.
Veel organisaties proberen dan snel weer iets voor dat kastje te zetten. Een nieuwe procedure. Een ander systeem. Een extra regel. Zodat het stof weer uit het zicht verdwijnt en alles weer comfortabel aanvoelt.
Maar daar comfortabel mee kunnen zijn en niet direct weer van alles ervoor zetten is een vaardigheid. Een vaardigheid die je kunt leren.
Het vraagt dat je durft te kijken naar wat er echt ligt. Dat je nieuwsgierig bent naar waar dat stof vandaan komt. Dat je ruimte maakt om te onderzoeken wat er onder die laag zit. En dat je accepteert dat het even rommelig mag zijn voordat je gaat opruimen.
Want als je te snel weer iets voor dat kastje zet, dan los je niets op. Dan verschuif je het probleem alleen maar. En dan komt het de volgende keer dat je dat kastje moet verzetten gewoon weer terug.
Dus de volgende keer dat er stof vrijkomt in jouw organisatie, probeer dan eens om even stil te staan. Kijk wat er ligt. Wees nieuwsgierig. En sta toe dat het even oncomfortabel is.
Want juist in die oncomfortabele momenten ontstaat echte verandering.