Ik zit achter mijn laptop, klaar om aan de slag te gaan met een offerte die vandaag nog de deur uit moet. Ik open mijn mail, wil een document openen en… niets. Ik probeer het opnieuw. Nog steeds niets. Storing in het netwerk.
Ik probeer al jaren zoveel mogelijk digitaal te doen. Meestal gaat dat goed en scheelt het mij ook heel veel tijd, maar vandaag was er ineens een storing in het netwerk, zodat ik eigenlijk niets meer kon. Op die momenten realiseer ik mij ineens weer hoe afhankelijk ik ben van het internet.
En als eigen ondernemer kan ik niet eens contact opnemen met de helpdesk om daar mijn problemen neer te leggen. Het enige wat ik kan is papier en een pen pakken en gewoon ouderwets mijn ideeën op papier zetten en het afwachten totdat ik weer toegang tot het netwerk heb.
En gek genoeg kan ik daar dan ook echt van genieten.
Even verplicht een benen op tafel sessie. Mijn uitpuilende boekenkast met werkliteratuur weer eens aanspreken, nieuwe ideeën laten ontstaan en gewoon beginnen te schrijven zonder agenda. Bovendien schijnt de zon eindelijk weer eens voor het eerst sinds weken, dus ook dat is genieten. Ik besluit met mijn hoofd in de zon te gaan zitten en mijn schrijfboekje mee te nemen.
Het is een mooie herinnering dat vertraging soms gewoon wordt opgelegd. Dat stilstaan niet altijd een bewuste keuze hoeft te zijn. Soms zorgt het leven er gewoon voor dat je wordt gedwongen om even pas op de plaats te doen. En dat mag je best omarmen.
Want in die verplichte stilte ontstaan vaak de beste ideeën. Zonder de druk van een volle inbox of een planning die je achtervolgt. Gewoon jij, een pen en wat papier. En misschien een zonnetje erbij als je geluk hebt.
Ik merk in mijn trainingen en coaching ook hoe moeilijk mensen het vinden om te vertragen. Om ruimte te maken voor reflectie. Om even niet bezig te zijn met doelen en deadlines, maar gewoon te kijken wat er komt. Maar juist in die momenten gebeurt er vaak iets waardevols. Er ontstaan nieuwe inzichten. Er komt ruimte voor creativiteit. En je voelt weer waarom je doet wat je doet.
Dus de volgende keer dat er een storing is, probeer het dan eens. Pak een pen en papier. Ga met je hoofd in de zon zitten. En kijk wat er gebeurt.
Wat doe jij als er een storing is in jouw werkdag? Ben je iemand die daar gefrustreerd van raakt of kun je er ook van genieten? Ik ben benieuwd naar je verhaal.